Интегриран Еко-ден

DSC_0301.JPG

Интегрираниот еко-ден беше МИО-активност реализирана од двете основни училишта: „Климент Охридски“ и „Лирија“, во рамките на проектот „Поддршка на процесот на интегрирано образование во училиштата“ – спроведен од Мировна акција Прилеп-Тетово и Центар за мировни студии од Загреб, со финансиска поддршка од Европска Унија.

Тимот од шест наставници: Моника Богданоска, Дарко Јовески, Јулијана Талеска, Јусуф Синани, Африм Кера и Гордана Пажик направија концепт за реалзиација на активноста и во истата вклучија наставници и ученици.

Оваа активност им овозможи на наставниците кои досега немаа одржано МИО час да ја спроведат активноста.

Главната причина зошто се одбра Еко-ден беше да се прикаже на колегите вклучени во настанот, на децата, но и на сите кои ќе ја проследат активноста: ДЕКА ЕТНИЧКАТА ПРИПАДНОСТ НЕ ТРЕБА ДА СЕ МЕША СО РЕЛИГИОЗНАТА.

Сакавме во активностите да ги гледаме сличностите, да гледаме она што ни е задничко, а не да ги шетаме дечињата по цркви и џамии, да јадеме баклава и грав…

Досега спроведените МИО активности се фокусираат на генерализирања поврзани со една етничка група, при што се заброава на оние семејства кои не се религиозни или се дел од некоја друга религиозна заедница. Исто така, учејќи за некоја карактеристика на етничката заедница, не значи дека учиш за самите личности со кои ја спроведуваш активноста. Така нам ни беше најважно дечињата и колегите да се дружат заедно. Да разговараат и да се запознаат.

Мислиме дека успеавме во тоа. Еве врска до филмчето во кое накратко, низ фотографии е претставена активноста

Advertisements

ТЕАТАРСКА ПРЕТСТАВА „НИЕ-ВРАПЧИЊАТА“

ввв

Кога прв пат го прочитав романот „Ние – Врапчињата“ од Јордан Радичков, бев восхитена. Еве го Балканскиот Егзипери  – си реков. И посакав еден ден да ја поставам на сцена. Тој мој животен сон, еден од многуте –  ми се оствари. Благодарение на проектот „Поддршка на процесот на интегрирано образование во училиштата“ јас имав можност да го реализирам сонот. И тој сон беше уште поубав, бидејќи не го направив сама. Со мене, рамо до рамо стоеја колегите: Аднан Мехмети, Ирмела Папиќ, Јусуф Синани, Моника Богданоска, Дарко Јовески и Панде Магдеска – Николоска.

Исто така, тука се и дечињата кои сами ги сечеа парчињата, сами ги кроеја крилјата, сечеа хартија, лепеа, правеа врапчиња, смислуваа сцени, глумеа, остануваа до доцна на училиште… Благодарност и до Башким Керими, Евгенија Башеска и еден куп дечиња кои ни помогна со костимите; благодарност и до Влатко Николоски и Сара Нинеска – кои ја оживеаја сцената.

Оваа екипа од ентузијасти координираше 23 ученици од три училишта. ООУ „Климент Охридски“, ЦОУ „Лирија“ – Житоше и ООУ „Добре Јованоски“.

Поминавме месеци макотрпна работа. Заеднички средби во кои дечињата се запознаваа, се дружеа, градеа мостови и покажуваа дека можеме заедно да живееме. Релацијата Житоше- Прилеп – Долнени изроди многу заеднички средби полни со радост и убавина.

IMG_8176

Дечињата во целиот процес покажаа дека можеме заедно да направиме нешто што ќе биде убаво само ако нЕ има сите задно!

Неизмерно сум благодарна и на поддршката на „Мировна акција“, на Боро, Горан, Емрах, на скапоценото искуство на актерот Александар Тодески, кој е најмногу заслужен што овие дечиња блескаа на сцената. Им благодарам на сите дечиња и родители што дојдоа, и што нЕ поддржаа.

Ја оживеавме заборавената сала во Долнени. Мислам дека и таа се радуваше на чврчорењето на врапчињата.

This slideshow requires JavaScript.

Се надеваме дека овој проект нема да згасне овде, дека ќе нЕ има барем уште неколку пати, бидејќи овие деца освен тоа што ја оставаат на театарските штици енергијата, тие ја иссцртуваат иднината на оваа земја, ги разобличуваат стереотипите, ги рушат предрасудите,  покажуваат како треба да се живее!